"SELAMAT DATANG DI BLOGSPOT IKATAN KESENIAN RANAH MINANG, MENAMPILKAN SENI BUDAYA MINANG UNTUK PESTA PERNIKAHAN DIRUMAH / GEDUNG DALAM KOTA DAN LUAR KOTA"( Buat apa coba yang lain kalau ada yang telah terpercaya. Jadi tunggu apalagi segera hubungi kami sekarang juga.....???)Dijamin Anda Puas, Anda Puas Beritahu Yang Lain .....Kalau Lah Tidak Karena Bulan Manalah Bintang Meninggi Hari Kalau Lah Tidak Karena Tuan Manalah IKRM Ada Disini !!!!!!

Senin, 28 Januari 2013

pantun

PITARUAH AYAH..
Bismillahirahmanirrahim
  “Rabbish srahli sadri wayasirli amri wahlul u’k datam millisani yaf kahu kauli.” O… nak kanduang sibirang tulang, buah hati limpo bakuruang, ubek jariah palarai damam, sidingin tampa di kapalo. Kamari-mari molah duduak, ado rundiang ayah Sampaikan.Kalau diliek dipandangi nak, dicaliak umua nan tapakai, badan Ayah baransua tuo, kini manjalang anam puluah. Hari patang mantari turun, awan di barat merah sago, malam nan  tidak lamo lai. Nyampang tibo saruan Allah, aja sampai capek paminto umua alah tibo dijangkauan. Tabuah digoa tigo-tigo, badan baganjua baliak pulang katampek asa mulo jadi suruik ka tanah nan sabingkah. Badarun aia pamandian, ba lasia bunyi cabiak kapan, dikocong dikabek limo, cukuik satanggi jo aia bungo. Bararak tandu ka surau, tibo di surau dibujuakan, mairiang shalat ampek takbir. Kini manuju ka pusaro, iyo ka pandam pakuburan. tagolek di liang lahat, tanah sakapa bapakalang  mahereang mahadok ka kiblat, dibateh papan nan sahalai. Badaro tanah panimbunan, tatagak mejan nan duo, manyalo ciluang hitam, do’a dibaco panghabisan. Tujuah langakah mayik di kubua, nak datang malaikaik pai batanyo. Tapi jangankan tanyo ka tajawab, usaha ndak hawa katabandiang, utang ke anak nan takana, kasiah tagaiang alun sampai.Jo kok basuo nan bak nantun nak, taradok pusako ka bajawek ataupun warih ka di baia, usah diarok dari ayah. Sabab baalah baitu, salamo dunia di tunggu Ayah diseso parasaian, gilo diarak-arak untuang. Tapi kaganti ameh, bak di urang timbalam, pitih nan babilang, hanyo pitaruah batinggakan, banamo pitaruah Ayah. Itulah tando kasiah sayang, utang nan nyato pado anak, kini ayah lansaikan.Dangakan molah anak kanduang, simakkan bana nyato-nyato. Satitiak usah upokan, sabarih janganlah hilang, ganggam arek, paciak tantaguah. Siang
  ambiklah ka patungkek, kok malam jadikan suluah pidoman patang jo pagi. Takalo maso dulunyo, awal mulonyo san kalahia, bundo di dalam pasawangan sadang dilamun-lamun ombak, angin badai, lauik manggilo, kilek patuih hujan basabuang,  kalam nan bukan alang-alang.Lua ke Allah, bagantuang indak kamano ka manggapai. Dek lamo lambek badayuang, sapueh-pueh panangguangan sampailah juo di Kualo. Tali turun sauh dibuang, kapa marapek di tapian balabuah surang pasisianyo. Sawajah kapado urang nantun nak, mandi darah sakujua badan, kakinyo malajang-lajang,  taganggam tangan nan duo, bunyi pakiak sapanuah kampuang cando pandeka dapek lawan. O . . . buyuang, kok ang nak tahu, itulah anak manusia nan lahia ka bumi Allah nangko lahia sarato jo untuangnyo.Adopun tujuan jo mukasuiknyo, mangko jo darah samo tibo, sirah hati pakek panganan lambang barani, lahia batin indak manaruah gamang-takuik. Mangapa tangan suok kida mandongkak, manyipak-nyipak, itu ma’ana urang bagak medan galanggang nan nyo  hadang cakak nan tidak kunjuang damai. Pakiak bukan sumbarang pakiak, sorak kumando dilewatkan ibaraik badia jo mariam, tando nagari dalam parang.Mako pado hakikatnyo nak, hiduik adolah perjuangan dan satiok perjuangan bakandak manang. Kamanangan janjang ka istana manuju kirisi di partuan.  Sasungguahnyo manusia adolah rajo, badaulat di muko bumi Allah bana nan  manobatkan, “Inni ja’ilu fil ardhi khalifah”.

 Untuak itu Ayah pasankan nak, usah manjadi  rajo kalah. Nan bajalan manakua-nakua.  mangecek  tatagun-tagun, hilang banso punah martabat. Manambah gantang tatanakkan,  manyamak dalam nagari. Kalau Waang nak tau uo nak, iduik nangko indaklah  lamo, dunia hanyo sakijok mato. Caliaklah contoh jo ibaraik, maso laia di songsong bang,  mati di anta dek sumbayang. Antaro abang jo sumbayang, sinan kamat dibacokan  hinggo itulah jatah mua. Bakato Muhammad Iqbal, apolah kato dek baliau: “Umur bukan ukuran masa, hidup tidak takaran zaman, sehari singa di rimba, seribu tahun bagi si domba”.Ma’ana manjadi singo nak, bukan manggadang bakato darek bakitabullah di tangan, kandak badannyo awasurang.  Indak nak, bukan baitu filsafahnyo, tapi bialah satahun jaguang, pagunokan  maso nan pendek, bapacu marabuik buko mambuek amal kabaikan. Baguno ka diri surang, tapakai di masyarakat, manfaat salingkuang alam. Untuak apo panjang bajelo, hinggo batungkek saluang api, kalau awak kiliran tangan masak lacuik, makan parentah. Kok kunun pulo, kuma bamiang manggata di dalam kampuang, cilako hiduik tu namonyo. Salampiah nan dari pado itu, umua bukan sabateh kubua, hiduik bukan salacuik abiah. Tapi adoh hiduik sasudah hiduik. Panjang nan tidak kaujuangan nak.  Itulah hiduik di akhirat, kamari tujuan sabananyo. Takalo insan di alam roh,  janji-lah sudah tapabuek, patimbang muluik dengan Allah, makhluk kata An-Khaliknyo. Kito mamaciak tali kamba nak, usah kandua tagang salampiah, dunia akhirat satimbangan. Nyampang kok putuih kaduonyo sinan tahanyuik handam karam. Kini  di rintang angan-angan, isuak diseso panyasalan.di dunia rintang jo ratok, di  akhirat gilo jo gagau, kalamlah jalan ka sarugo. Mangana sakah nan bak kian nak, Ayah bapasan, bawasiat, rantangkan banang ka langik, hubuangkan diri jo Tuhan. Jalin kulindan ateh bumi, paharek buhua jo manusia. “Hablum minallah wa hamblum minannas”. Itulah cancangan duo sagarajai, kapa nan duo  salabuahan, samo dek awak kaduonyo.
  Mano nak kanduang jo nyo Ayah, ijanklah bosan mandangakan, mangecek indak ka lamo, taga dek seso manyimpannyo. Jikok anak taruih mamandang, simak jo daliah mato batin. Adopun tubuah manusia tarbangun dari tigo rungo. Partamo, runggo diateh, kaduo runggo di tangah, katigo runggo di bawah.Nan dimukasuik jo runggo ateh, iolah ruang di kapalo, bakandak isi pangatahuan, ibaraik dinamo masin kapa, ulu tanago  baliang-baliang, pambalah aia di lauik-tan. Tasabuik runggo di tangah, yaitu dado rumpun hati, sangka iman lubuak agamo, ikolah pidoman juru mudi, kaganti kompas di nan kodoh. Jan sampai sasek palayaran, hilang tujuan  tanah tapi. Salorong runggo do bawah nak, paruik nan mintak dikanyangkan,  umpamo parka tampek barang. Tansano muatan kosong alamaik oleang jalan kapa,  dihampeh ombak jo galombang, manantang karam tak batumpang. Atau kalaulah  buliah Ayah misalkan kapado alam Minang kabau tardiri dari tigo luhak. Partamo,  luhak nan tuo. Lambang kuciang warnanyo kuniang. Kuciang itu binatang lihai,  tinggi pangaruah, berwibawa. Kuniang tando kamanangan. Tujuannyo, urang  cadiak adi kuasa, sumber ilmu pangatahuan, “Sains Tekhnologi” kato rang kini. Kaduo, luhak nan tangah. Simbol sirah harimau campo, barani karano bana,  hukumpun tidak makan bandiang banamo parentah syarak. Calak alah tajam pun ado, tingga dek bawa manyampaikan. Adaik alah syarak pun ado,  tingga dek awak mamakaikan, moral, spiritual, istilah baru.Nan katigo, luhak nan bungsu. Corak hitam lambangnyo kambiang, rila jo sababausaho, rumpuik nan indak pantang daun, dek padi mangko manjadi, dek ameh mangkonyo kamek.  Mangecek iyo jo pitih,  bajalan tantu jo kain, karajo tantu jo nasi, ekonomi baso canggihnyo.Itulah tadi sahalai pilin tigo, tungku tigo sajarangan. Kok waang nak samparono nak, manjadi urang baharago.
  Sajundun jasmani jo  rohani, dunia dapek akhirat buliah. Mako sarek-kan kapalo jo pangatahuan, panuahkan dado jo ugamo, gasaklah paruik jo harato. Di ateh tungku nan tigo, sinan tajarang kahidupan, masak hakikat manusia  insan nan kamil sabatangnyo. Tapi usah senjang, barek subalah nak, rumik naraco manimbangnyo. Kok cadiak sajo dibanggakan, hiduik bansaik tangan di bawah, tagigik lidah bapituah. Ameh hurai nan Ang sambuakan Yuang, loyanglah juo kecek urang.  Tapek bak bunyi buah pantun, kok rintiak bankalodeta, lakek talilik di kapalo, kok cadiak bana kalau suka, kecek timpik di nan kayo. Baitupun awak binguang, maraso cadiak, kecek indak bakarunciangan. Disangko pitih pasak lidah, sombong takabua muaronyo. Gekang-bagekang siliah rarek, indak tau tampuak lah layua, lonjak-balonjak  labu anyuik, isi gaja, ampo di dalam mahajan, tuah tarnamokan. Di baliak nan dari pado itu nak, kok di ateh isilah panuah, cadiak alah pandai pun inyo, nan di bawah muatan sarek, pitian sambua, bando malimpah.Tapi pasak ditangahnyo lungga, iman goyang, agamo tipih, hilang pidoman kapa  basi. Andaknyo, kok kayo suko dmakan, ringan tangan manolong urang, rajin  bazakaik, basidakah. Kok tumbuah awak urang cadiak, kusuik sato-lah  manyalasaikan, karuah baringan mampajaniah. Maha cacek murah nasihat. Sinan  nagari mako aman.  Mako dari itu nak, satiok kakok ka diawai, rundiang sapatah ka disabuik. Bulek lah bana kato hati, sasuai dalam kiro-kiro, naiak-kan dulu ka daraik, caliak timbangan hukum syarak lai kok dalam ridha Allah. Itulah naraco nan tak paliang nak sarato bungkah nan piawai, indak mangicuah salamonyo.Anak kanduang balahan nyao, jarek samato Ayah-Bundo putuih tak jo-ka diuleh, sapihak ka b adan diri Ayah, urang nan bukan cadiak pandai, ilmu  kurang sikola tangguang, mangaji tak sampai katam, rumik lah Ayah babarito.  Ndak mungkin si bisu ka banyanyi, mustahil si lumpuah ka manari, baa rang  buto ka mambimbiang. Hanyo dek sungguah rajin manyimak dari alam dapek baguru
  di sinan tibo pangajian. Mari kito cari rasionyo. Dibalun sabalun kuku,  dikambang saleba alam, alam takambang jadi guru, bumi jo langik ado di dalam. Kini nak Ayah curai Ayah papakan, tuah cilako nan talukih, dicaliak jo mato  batin, diambiak ka ujuik paham sinan tasaiah ma’ananyo. Ado ampek suruhan, ampek tagah nak.Nan partamo iduiklah bak rumpun aua, usah dicontoh bak
  tibarau. Nan kaduo, tiru baringin tangah padang, jauahkan sifaik bak kiambang.
Nan katigo, simaklah anau dalam rimbo, pantangkan jadi  bio-bio. Dan nan kaampek, jadilah sarupo paku, ijan saroman  jo binalu.  Baa kakanyo rumpun aua, tapuntalang buluah bambu, nyampang tumbuah hitam tapi  lereang tanah suko, tabiang mamuji. Kok indak lah urek nan mangungkuang taban  bandaro sadionyo. Bukik pun indak taseso, lurah di bawah talinduangan, gagang  manjelo dapek junjuang, maso rabuang carian urang, kok gadang banyak manfaat,  lah tuo paguno juo. Baitu sifat ka dipakai nak. Dimanapun bumi dipijak, bila  di kampung atau di rantau mambao rahmat ka rang banyak. Pandai-pandai jo masyarakat,
  tau-tau manenggang raso usah pamaha takuik rugi. Kok mangecek  ma’agak-agak, pikiakan tiok ka bakato, tapi usah katokan nan tapikia. Sabab  luko di pisau tampak darah, nak duo tigo taweh panawa, sanang nan tidak tampak  bakeh,  tapi luko di lidah sulik ubeknyo mandanyuik ka ubun-ubun, manggaga  ka rantai hati. Di lua mungkin tak bakasan, di dalam manaruah kasam.Nan bak kain dimakan nyangek, lipek patahnyo tak  barubah, dikambang nyanyai tiok ragi. Bak kato-kato rang tuo ko’ee “kaki  tataruang inai badahannyo, muluik tun taloncek ameh tantangannyo”. Salain nan dari pado itu,  satinggi-satinggi batang batuang, pucuaknyo runduak ka bawah, manyilau  bumi tampek tumbuah, guno nan tidak talupokan, sambia babisiak bakeh  rabuang kok sampai kalian gadang isuak usah lupokan jaso tanah, tau mambaleh  budi baiak. Lamahnyo pulo kadikatokan, maliuak di puta angin, manggerai dipupuik ribuik. Bak cando-cando ka tumbang, jangan ka patah ratak tido. Tapi  tibo tapaso inyo kareh bisa malantiang ka udaro indak siapo ka manahan.  Satiok rueh basambilu, tiok buku bamatang pulo langkok jo duri jo miangnyo, namun tabungkuih dalam kalupak, dari lua tak nampak rupo.  Aratinyo, samantang awak diateh, usah pan-den palabiak dado kujua takabua tu namonyo. Balarang bana jo ugamo nak, tacacek sapanjang adaik. Urang iduik banyak batuah, urang mati banyak kiramaik. Lauik sati rantau babego taluaknyo  baranjau pulo. Ikhlas-ikhlas kalau manolong, suko-suko kalau baragiah  mahamun sakali jangan. Sabaliaknyo, usah palupokan jaso urang, walau sahaluih bijo bayam, gadang faedah manfaatnyo, pamaaf saba jo rilah habiskan dandam kasumat. Bia urang baniat buruak awak babudi baiak juo. Pakaikan bana tu nak  kanduang, usah dicayah dilengahkan, itu tantang buluah jo bambu.Ba’alah pulo  jo tibarau. Cubo Ang danga Ang simakkan nak dapek paham hakimahnyo. Iduik  tibarau barumpun-rumpun, batangnyo barueh-rueh, badaun panjang bakalupak  Kalau dipandang dari jauah, saroman bana bantuak tabu. Tapi di mamah  ramba raia raso amba indak batantu, pangicuah gadang kironyo. Tarau ketek sabantuak jaguang, disilau indak babuah, bungo sahalai tak manaruah.  Kalau-inyo tumbuah di lereang atau di tanah katinggian sinan tabukak
  rasionyo. Barambuih angin ka mudiak, tibarau madok ka mudiak, kokbakisa arah  ka ilia inyo baputa kian pulo. Nyampang ditumpu dari ateh, lah sato maangguak-angguak urang diam inyo marumuak. Kian iyo, kamari iyo, lawan jo kawan samo iyo. Pendeknyo sagalo iyo, indak ado nan tidak iyo. Tibo Golkar lah masuak Golkar, urang P-3 inyo P-3, kampanye PDI paliang di muko, indak bapendirian. Aa kasudahannyo jadi anti mambungkuak, masuak karanjang tak  baetong, kok pai  indak manukuak, pulang indak maluahi, arago bara diri awak.  Di dalam bahaso nasional tapeklah kok dikatokan bahwa inilah lambang  kepalsuan, penuh kepura-puraan tanpa motivasi dan munafik sulit dipercaya.  Awak ko musti jujur Nak, kok indak katokan indak kok lai tunjuakkan lai, usah  takah-takah spuluik alun ditanak lah badarai, manipu diri sendiri. Lagak bak cando urang kayo, mangecek  pantang di bawah, baa jeneang baa lah mantiak perak basapuah dijarinyo, sarawa bagantiak juo. Padohal baju basalang balagakkan yuang, tiok kalapau tiok utang cah bon, cah pinjaman,  sakali indak babayaran, ditunggu urang diariaknyo. Anak cacak tabang ka  benteang, tibo di benteang makan padi, awak rancak putiah, celeang diresek  saku tak barisi. Jauahkan bana nan bak nantun nak. Hongeh kecek urang  kampuang, bagunjiang urang suok kida.Ado  pulo nan  sok urang cadiak, manggaleh  inyo nan santiang, impor ekspor buah tutua-nyo, bursa efek nan tau bana.  Baisuak kawan disantuangnyo (heh…). Jo ugamo inyo nan paham, nak musarab Mantiak Maani tafsir khazen Imam Ghazali, kasurau tiok hari rayo. Jo politik  tau daulu sajak nan dari orde baru, soal KBJ pembangunan sampai ke Irak ke Bosnia  ulu nuklir tanago atom Amerika, Asean juo (heh …). Awak bagak jo aruh balai,  sihia jo gayuang ilmu batin, kungfu, karate, silek tuo sadonyo putuih dek baliau,  di garegak  lai basunguik nyo. Kok ota soal baguru pulo, anjiangnyo paliang batuah, lupak gerai nan hitam kulik, dado lapang jangkia tagantuang, pilang-pilang bapaneh  pulo, sambilan bukik kajarannyo, kakandiak kakijang lamo, lah tigo liang  kanai saiang, kabangkai sakali balun. Aa kini caliaklah pulo kayu gadang,  baringin di tangah padang  Baurek cukam ka tanah, jauah taunjam ka pitalo, panuahlah bumi di rumpunnyo.  Dek gampo indak tabukek-kan, dek badai alun ka ta-oleang, ko-no lah goyang  manilalu. Taguah jo  pandirian, istiqamah dengan tauhid, beprinsip tegar dan kokoh. Kalau yakin  tumbuah dipaham, sajangka duduak tak bakisa, satampok tagak tak bapayuang,  walau baalah bujuak rayu, haram kuniang karano kunyik pantang lamak ulah dek  santan. Rugi jo pitih  ndak ditumang nak, jariah payah pasa biaso, tapi jaan diago martabat urang.  Lompek-salompek ambua tibo indak baserap kato duo, tak iduik mati pun jadi.Kayu baringin bapucuak cewang ka  langik, tinggi malepai awan biru, pidoman musafir lalu. Daun rimbun buliah  bataduah, bakeh balinduang kaujanan, paneh kaganti payuang panji, ureknyo tampek baselo,  batang nan gadang kasandaran, dahan nan rampak ka bagantuang. Aratinyo  panutan di masyarakat, cadiak ka bakeh rang batanyo, kayo-ka tampek rang batenggang, bagak tumpuan ka mangadu. Satitiak katonyo di lauiktan, garak  dibari jadi contoh, sifat ka suri jo tuladan, sumarak urang di nagari.  Perduli dnegan lingkungan, baitu ungkapan maso kini.   Sungguahpun beringin tinggi manjulang, tapi tingginyo manungawi bukan maimpok nan dibawah. Walau gadangnyo tabirumbun, gadang manenggang ka nan ketek,  urang nan indak takuik talendo. Itulah sifaik pamimpin nak, samantang bapisau  tajam indak sumbarang dirawikkan doh, jikok manembak baalamat jaleh sasaran makan pelor. Tapi kalau daram atteh lah nyo kabawah, karusuak siku bamain kamuko manggadang sipak, atau lah runciang juo nan barawik, lah nyato lurah tak babatu, marasau sajo dari ateh, bukanlah sifaik dek baringin nak.Ingeklah apo bilo kayu lah rabah, baa bana lah kagadangnyo, batang lapuak daun karegek usah diarok ka bapucuak, antah tindawan ka bungonyo. Tuah nan  lamo ilang lalek jo loncek-loncek ka batonggok urang mancibia bakuliliang  tangguang lah doso salamoko. Pahamkan bana tu Nak kanduang, ubek makan  pantangan dikana jauah bala jo panyakik.   Nan kaji baringin tangah padang  baa pulo nasib kiambang. Jikok kiambang ka dibaco itulah samalang-malang  untuang nak. Iduik nyo manyisiah-nyiah kok ingok manapi-napi, katangah takuik  dek galombang. Lai baurek indak cukam, tajuntai kapalang turun. Walaupun  tumbuah di aia  tapi tarandam-randam nyo tak basah, tarapuang-rapuang nyo tak anyuik. Biduak  lalu awak basibak, dek angin badan batundo, kok kunun riak mahampehkan.  Kiambang adolah simbol manusia rapuah, lamah darah bamental loyo.  Sadangkan iduik ko parsainga nak, parang ganas medannyo kejam, tekad mambantu  nan partamo, mansiu nan kaduo. Ragu-ragu dalam basikap bimbang satiok  kaputusan, alamaik awak mati, satokok lah kalah sabalun parang. Urang  panggamang mati jatuah nak, urang pandingin mati anyuik, takuik jo  bayang-bayang surang. Dek sabab karano itu, yakin-yakin jo pandirian. Jaan  bak payuang tagajai pasak co alang-alang lamah bingkai, sasiuik angin  mandatang sasambua rinai  manimpo awak lah kucuik mati aka. Tapi naiakkan panji-panji Ang yuang,  bangkikkan Nur Muhammad kipehlah baro tungku batin. Sakali masuak ka  galanggang, pantangkan babaliak pulang. Patah sayok batungkek paruah, lagu  nan usah tabangkalai, cilako ayam disabuangan.  
 Kayu baringin bapucuak cewang ka langik,  tinggi malepai awan biru, pidoman musafir lalu. Daun rimbun buliah bataduah, bakeh  balinduang kaujanan, paneh kaganti payuang panji, ureknyo tampek baselo,  batang nan gadang kasandaran, dahan nan rampak ka bagantuang. Aratinyo  panutan di masyarakat, cadiak ka bakeh rang batanyo, kayo-ka tampek rang batenggang, bagak tumpuan ka mangadu. Satitiak katonyo di lauiktan, garak  dibari jadi contoh, sifat ka suri jo tuladan, sumarak urang di nagari.  Perduli dnegan lingkungan, baitu ungkapan maso kini.Sungguahpun beringin tinggi  manjulang, tapi tingginyo manungawi bukan maimpok nan dibawah. Walau adangnyo tabirumbun, gadang manenggang ka nan ketek, urang nan indak takuik talendo.  Itulah sifaik pamimpin nak, samantang bapisau tajam indak sumbarang  dirawikkan doh, jikok manembak baalamat jaleh sasaran makan pelor. Tapi kalau daram atteh lah nyo kabawah, karusuak siku bamain kamuko manggadang sipak,  atau lah runciang juo nan barawik, lah nyato lurah tak babatu, marasau sajo  dari ateh, bukanlah sifaik dek baringin nak. Ingeklah apo bilo kayu lah  rabah, baa  bana lah kagadangnyo, batang lapuak daun karegek usah diarok ka bapucuak,  antah tindawan ka bungonyo. Tuah nan lamo ilang lalek jo loncek-loncek ka  batonggok urang mancibia bakuliliang tangguang lah doso salamoko. Pahamkan  bana tu Nak kanduang, ubek makan pantangan dikana jauah bala jo panyakik.   Nan kaji baringin tangah padang  baa pulo nasib kiambang. Jikok kiambang ka dibaco itulah samalang-malang  untuang nak. Iduik nyo manyisiah-nyiah kok ingok manapi-napi, katangah takuik  dek galombang. Lai baurek indak cukam, tajuntai kapalang turun. Walaupun  tumbuah di aia  tapi tarandam-randam nyo tak basah, tarapuang-rapuang nyo tak anyuik. Biduak  lalu awak basibak, dek angin badan batundo, kok kunun riak mahampehkan. Kiambang adolah simbol manusia rapuah, lamah darah bamental loyo  Sadangkan iduik ko parsainga nak, parang ganas medannyo kejam, tekad mambantu  nan partamo, mansiu nan kaduo. Ragu-ragu dalam basikap bimbang satiok  kaputusan, alamaik awak mati, satokok lah kalah sabalun parang. Urang  panggamang mati jatuah nak, urang pandingin mati anyuik, takuik jo  bayang-bayang surang. Dek sabab karano itu, yakin-yakin jo pandirian. Jaan  bak payuang tagajai pasak co alang-alang lamah bingkai, sasiuik angin  mandatang sasambua rinai  manimpo awak lah kucuik mati aka. Tapi   naiakkan panji-panji Ang yuang, bangkikkan Nur Muhammad kipehlah baro
 tungku batin. Sakali masuak ka galanggang, pantangkan babaliak pulang. Patah sayok batungkek paruah, lagu nan usah tabangkalai, cilako ayam  disabuangan. Jikok sapancuang alun  putuih kalau salangkah indak sampai, kini gagal bisuak ulangi.  Dibaliak-baliak ba-mamanggang baru nyo masak lua dalam, diulang-ulang bak  manyapuah sinan tatampak mangileknyo, sabab “kegagalan adalah sukses yang tertunda” baitu kecek cadiak pandai. Simaklah pulo anau jo rimbo  nak, tumbuah tak rago  urang tanam barabuik sigaek nak mamanjek indak suatu nan tabuang. Batangnyomanganduang sagu, makanan urang sa nagari jo kudo-kudo malamakkan, ruyuang  diambiak ka pincuran, kok dikabuang dibalah-balah, elok ka kasau jo kalantai,  ka paga nan rancak bana. Daun nan tou jadi atok nan pucuak ka daun rokok  lidih disusun jadi sapu. Ijuaknyo elok ka tali, saga pun banyak kagunoan.  Buah lamak nirunyo manih. Dimasak jadilah gulo, diparam tuak namonyo, kok rasan  itulah cuko. Sampai-pun ka miang palapahnyo, tapakai ka rauak api, sabalun  datang Kewe jo Ronsul jatuih dakek urang namokan. Sungguahpun awak urang batuah banso anau indak takabua sifaik sombong jauah sakali. Tagaknyo manjauah-jauah, indak mamiliah tampek tumbuah, di bukik, di lurah dalam, di  nan lereang atau nan data. Bia di gurun tanah lakuang inyo basanang hati juo.  Daun nyo ndak rampak bana, kok gugua salero tuo, jatuah barungguak ka  rumpunnyo, indak tagaduah kiri-kanan.  Santano manusia mancontoh anau nak, batang sampia namo asiangnyo.  Pastilah, nagari aman kampuang santoso gemah ripah loh jenawi, barek lurah  tanam manjadi. Itulah masyarkat nan adil makmur, di bawah ampun ridha Allah.  Mako tacapailah nagari nan “baghdatun tayyibatun warabun ghafur”. Sabab  baalah yo baitu nak, satiok urang bapancarian mampunyoi padok surang-surang  tak ado istilah pangangguran. Tatimbun jurang kamiskinan, hilanglah bingik ke  nan kayo, kecemburuan sosial kato rang kini. Sadonyo berpotensi, sadonyo  aktif produktif, nan buto panghuni lasuang, nan pakak palapeh badia, nan  lumpuah panggaro ayam, nan binguang suruah-suruahan. Inilah sumber daya  manusia modal utama pembangunan baitu pemimpin mangatokan.   Niro ndak buliah sombong ka didih, kok indaklah karajo sapu batumpuak sarok di  laman. Walau hanyo miang palapah usah dileceh diremehkan. Sabab dek rabuak  kaiduik api sanggup mambaka rimbo rayo. Mako kalaulah sampai tak paguno nak,  ilia santai mudiak bamain, lah gadang bagelong juo, iduik bagantuang ka  ranggaek. Malulah awak bakeh anau, urang lah pulo dari sampiak. inok manuangkan tu  nak kanduang, bao pikia dalam-dalam.kaba baraliah, inyo lai sungguah baraliah  sinan juo dikaji, tantang bio-bio. Nan  dikatokan bio-bio nak, bagagang mamanjek samak, biaso tumbuah di baluka roman  saujuik kacang paga. Buahnyo baduyun-duyun, kulik bakilek kuniang hamek  haluik babulu anak kuciang, itulah miang sabananyo. Mako salain banamo  bio-bio kacang miang namonyo juo jarang lah urang nan tak tau. Dek inyo  bagagang panjang, bio-bio manjala tanah, supayo tagak bak urang pulo tapaso  malilik batang bagantuang ka rantiang kayu. Banyak kacang pakaro  kacang, kacang miang paliang manggata. Gata dek miang bio-bio taseso sabatang tubuah, jantuang lah mintak gawiak pulo. Ba’a bana sakik padiahnyo nak sulih lah Ayah  mangatokan, antah kok urang nan marasai.   Sumpah, kutuak, cacimakian,upekcaraco, caruik kungkang, dibanci  salamo hiduik. Jangankan ka mandakek, mandanga namo sajo lah jajok.  Kok kunun maliek ka pamenan. jo api mamunahkannyo nak tunggua dikikih  dilantiangkan, baitu doso kacang miang. Nyampang kok kito manusia  mamakai sifaik bio-bio, sakampuang kanai miangnyo manggata turun-tamurun.  Jauahkan laku nan baitu nak, buliah salamaik hiduik awak. Cubo wa’angbayangkan, ulah dek asuang jo pitanah, gunjiang kian kincah kamari, bisa mararak kasiah sayang urang balaki di sibaknyo. Tibo didagang panggaleh lahabiah di timpo  kabakaran, tansano api nan mamakan tingga juo puntuang baronyo. Taga dek bingik  dangki urang toke manjadi anak buah. Santano kantua ditimponyo direktur  masuak pinjaro,  manajer dipecat tagak, sekretaris tabaok rendong. Untuak itu Ayah ingekkan,  hati-hati dalam bagaua, banyak batamu bio-bio nak ulek bulu namonyo juo.  Karena bak cando jujur muluik manih baso katuju, awak talen parlente pulo  panampilan pun mayakinkan Ado  kalonyo potongan dukun paham rasio dalam batin pandai manakok hati urang.  Kadang-kadang bantuak ulama, hadihnyo balapiah-lapiah, ayatnyo bak ilia-ilia,  iko dalia iko ma’ana.Ado  juo rupo sarjana tau jo pasal undang-undang hukum   pidana jo perdata. Geleknyo baragam, kicuah jo kecoh nan nyato inyo manyerak  miang cundang kabaji nan nyo agiah. Pura-pua ibo, kasihan katonyo  ingin nak manolong barisuak urang batagak gaua gawik gapai sapanjang jalan baliau mangakeh di subaliak. 

Tidak ada komentar:

Posting Komentar